سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا
...افسانه نیست
چهارشنبه 90 آذر 30 :: 10:0 صبح ::  نویسنده : خادم المهدی

1- بسیاری از زنانی که در کوچه و خیابان با وضع زننده و لباس نامناسب ظاهر می‌شوند یا در بین اقوام و مهمانیها رعایت محرم و نامحرمی را نمی‌کنند در اثر نداشتن آگاهی است که اگر اقعاً اطلاع پیدا کنند رعایت می‌کنند.

2- قرآن دربارة تقلید کورکورانة مردم می‌فرماید: بعد از آنکه فرعون در رود نیل غرق شده و بنی‌اسرائیل از ظلم او نجات یافتند هنگام بازگشت به قومی بت‌پرست برخورد کردند. دراین هنگام به حضرت موسی(ع) گفتند: ای موسی، همان طوری که اینها معبود و بتی دارند برای ما هم مانند آنها معبودان و بتهایی قرار بده!

3- عده‌ای بخاطر عقده‌های روانی و کمبودهای روحی است که دروجودشان احساس می‌کنند. با گمان واهی خود موی سر خودرا بیرون می‌ریزند و با اداء و اطوار و آرایش در خیابان و انظار عمومی ظاهر می‌شوند تا این کمبودهای روانی را جبران کنند. آیا عاقلانه است دختر و زنی که می‌تواند مانند انبیا با تربیت فرزندان صالح، جامعه را اصلاح نماید به صورت عروسک متحرک در کوچه وخیابان خود را تحقیر و بی‌ارزش نماید!

4- علت بدحجابی بعضی از اشخاص به خاطر داشتن دوستان ناباب می‌باشد. از اول دختر و زن خوبی بوده، ولی در اثر بی‌اطلاعی و عدم ایمان قوی تحت تاثیر دوست بدحجابش قرار می‌گیرد. در حالی که دختران مسلمان باید بدانند انسان نباید به هیچ دوست و انسانی اطمینان کامل داشته باشد. در صورتی که دوست انسان گناه می‌کند که بدحجابی یکی از آن گناهان بزرگ است. اگر می‌تواند به او تذکر دهد و اصلاحش گرداند و اگر نمی‌تواند به حال خودش رهایش کند. لذا

حضرت علی(ع) فرموده:

«لاتثق بالصدیق قبل الخیره».

پیش از آزمایش و شناخت، به دوستت اعتماد مکن.

نیز فرموده است:

«من ابک نهاک».

دوست تو کسی است که تو را از گناهان و خطاها باز دارد.

«اخوک فی الله م هداک الی الرشاد و نهاک عن الفساد و اعانک علی اصلاح المعاد».

برادر دینی و دوست تو کسی است که تو را به راه راست هدایت نماید و تو را از گناه و فساد دور کند و در انجام امور آخرت و اصلاح آن تو را یاری نماید.

بنابراین والدین محترم مراقب فرزندان عزیز خود باشند که با چه کسانی دوست می‌شوند و همچنین خود با هر کس دوست نشوید و در هر جشن و مهمانی شرکت نکنید.

حضرت علی(ع) فرمود:

«لا یامن مجالس الاشرار غوائل البلاء»:

انسان در مجالس ناپاکان و گناهکاران از سختیها و بلاهایی که دراثر گناه فرود می‌آید در امان نیست.




موضوع مطلب :
سه شنبه 90 آذر 29 :: 10:0 صبح ::  نویسنده : خادم المهدی

اشاره : توفیق یکی از درخواست های مومنان است. از این روست که از زبان همگان توفیق به عنوان نیایش برای خود و دیگری بسیار شنیده می شود. هنگامی که به کار نیکی اقدام کنند و یا عمل خوبی را به سرانجام رسانند در پاسخ سپاس بر این نکته تاکید می شود که خداوند توفیق این کار خیر را به من داده است. اما توفیق چیست و چرا مومن سپاسگزارانه و یا درخواستانه از خدا توفیق می جوید ؟
توفیق در واژه شناسی به معنای ایجاد مطابقت و موافقت میان دو چیز در کار خیر و نیک آمده است . به این معنا که شخصی و یا چیزی را موافق با دیگری انجام می دهد به گونه ای تنافر و بیزاری از میان رخت بر می بندد و موافقت، همراهی و همدلی پدید می آید. توفیق را از این رو فضل و بخشش الهی دانسته اند تا بنمایاند که امری است که توقع و انتظار آن نمی رفت و تنها به فضل و زیادتی خداوندی نصیب و بهره شخص شده است. بنابراین فضل و توفیق به گونه ای با هم ارتباط تنگاتنگی دارند و در آیات قرآنی می توان به مواردی که به فضل الهی کار خیری از سوی انسان انجام گرفته است ، در حکم توفیق بر شمرد.

آثار توفیق

برای توفیق آثار در قرآن بیان شده است که بیانگر آن است که این افراد از فضلیتی برخوردار شده اند که دیگر انسان ها از آن محروم هستند. به این معنا که افزون بر عنایت و رحمت عمومی به دسته ای که خداوند توفیق می دهد ، از روی عنایت خاص و رحیمیت خاص ، فضلیت و برکتی داده می شود که دیگران از آن بی نصیب هستند.
از جمله آثاری که قرآن برای اهل توفیق بر می شمرد، دوری و اجتناب از شیطان ( نساء آیه 83) و توبه و بازگشت به سوی خدا( ما توفیقی الا بالله علیه توکلت و الیه انیب ، هود آیه 88 و نیز بقره آیه 64)، زدودن گناهان ( احقاف آیه 15 و 16) راهیابی به بهشت ( بقره آیه 221) توکل ( هود آیه 88) ، شرح صدر ( انعام آیه 125) ، قبولی اعمال ( احقاف آیه 15 و.16) رهایی از زیانکاری ( بقره ایه 64) مغفرت و آمرزش ( بقره آیه 187) و هدایت خاص ( اعراف آیه 43 ) و توفیق در اعمال صالح ( احقاف آیه 15) است .

زمینه های توفیق

برای رسیدن به مقام توفیق می بایست زمینه های را انسان در خود پدید آورد و ظرفیت خود را افزایش دهد تا توفیق رفیق راهش شود. از جمله زمینه هایی که می بایست فراهم گردد می توان به توبه ( احقاف آیه 15) توکل ( قصص آیه 22) جهاد ( عنکبوت آیه 69) دعا ( نمل آیه 19) عبادت ( حمد آیه 5) قصد اصلاح ( نساء آیه 35) هجرت ( توبه ایه 117 و کهف آیه 16) اشاره کرد.
چنان که تردید( توبه آیه 44 و 45) سنگدلی ( یونس آیه 88) تنگی صدر ( انعام آیه 125) کفر ( مائده آیه 41 و توبه ایه 45) از موانع رسیدن به توفیق الهی است.




موضوع مطلب :
دوشنبه 90 آذر 28 :: 9:29 صبح ::  نویسنده : خادم المهدی

از زمانی که انسان به زمین هبوط کرد و در آن مستقر شد، همواره دغدغه آن داشته و دارد تا خود را به جایی که از آن آمده بازگرداند. هر گاه دمی به زمین نگریست تا توشه و نانی بر گیرد ، نگاهی هم به آسمان داشت تا به آن جا بازگردد. از این روست که خود را همیشه مهمان این خاک می دانسته و آن را به عنوان خانه ابدی خویش نپذیرفته است.
بازگشت به آسمان آروزی و آرمان دیرینه بشر بوده و هست. این گرایش به پرواز و گذر از دروازه های زمین به سوی آسمان هر چند که در شکل و قالب پروازهای مادی آشکار می شود ولی برخاسته از انگیزه برتری است که می کوشد تا خود را به آسمان و جایگاه برتر خویش باز گرداند. آسمان تجسم آروزهای اوست و در آسمان بالای سر خویش کمالی را می جوید که روزی به دام ابلیسی از آن فرو افتاده است و در این دامگاه مستقر شده است.
همواره چشم به آسمان داشت تا این که از آسمان دستی به یاری اش بیاید و او را به آسمان بازگرداند. آموزه های وحیانی را راهی برای رسیدن به این هدف ارزیابی کرده و بدان پای بند شده است. این گونه است که قرآن را حبل و ریسمان الهی بر می شمارد و در جست و جوی آویزه ای به آسمان چشم می دوزد تا آن را ابزاری برای بازگشت و افزاری برای تعالی و تکامل خود قرار دهد؛ چون بر این باور است که زمینی نیست و آسمانی است و می بایست به جای که از آن بیرون رانده شده بازگردد.
این بینش و نگرش انسان به آسمان و یاری آسمانیان است که در گونه های مختلف و متنوع نمود و ظهور می یابد. قرآن نیز به این مساله و دغدغه انسان توجه داشته است. مساله ابزارهای آسمانی از آن دسته مفاهیمی است که قرآن بدان اشاره داشته است. در این نوشتار به این موضوع از نگرش قرآن پرداخته می شود.

 

آویزه های آسمانی

در قرآن از ریسمان آسمانی و حبل الله و دستگیره های محکم و استوار الهی یاد شده است و خداوند می فرماید: و اعتصموا بحبل الله جمیعا و لاتفرقوا؛ به ریسمان الهی تمسک بجویید و متفرق و پراکنده نشوید.( آل عمران آیه 103) در این آیه ریسمان الهی به عنوان عاملی برای جلوگیری از تفرقه یاد شده است.
در آیه 256 سوره بقره ایمان به خدا و کفر به طاغوت و حکومت غیر خدا به عنوان دستگیره محکم و عروه الوثقی مطرح شده است و کسانی که به این تمسک جسته و بدان می آویزند رستگار نامیده می شوند.
در این آیات به مساله کلی تمسک به ریسمان آسمانی و دستگیره های محکم اشاره شده ولی مصادیق آن مطرح و تبیین نشده است. اما در آیات دیگری به طور دقیق و جزیی به مصادیق آن اشاره شده و تمسک به اهل بیت (ع) و قرآن را به عنوان ریسمان های الهی مورد تاکید قرار می دهد.
البته قرآن به عنوان کامل ترین مصداق در آیات مطرح شده است وگرنه همه آموزه هایی آسمانی که به اشکال مختلف برای هدایت و راهنمایی بشر آمده است از مصادیق آویزه های آسمانی هستند؛ از این روست که خداوند تورات را نیز به عنوان ریسمان آسمانی دانسته است که مومنان در دوره آن شریعت می توانستند با تمسک بدان به خدا برسند. به این معنا که تورات نیز به عنوان یک آموزه وحیانی الهی مصداقی از ریسمان و ابزار آسمانی شمرده شده که مصلحان می توانند بدان به خدا نزدیک شوند (اعراف آیه 169 تا 170)
این گونه است که ما همه کتب و آموزه های دیگر چون صحف ابراهیم و موسی و انجیل و مانند آن را جزو مصادیق آویزه دانسته و تمسک بدان را در هر دوره ای به عنوان مصداق آویزه تایید و تجویز کرده ایم. در زمان ما قرآن به عنوان مصداق کامل آموزه های وحیانی و آویزه محکم و استوار می باشد که می بایست بدان تمسک جست چنان که قرآن نیز بر این نکته تاکید کرده است.(اعراف آیه 170)
پیامبر و اهل بیت عصمت و طهارت نیز از مصادیق کامل آویزه های آسمانی است که می بایست برای نزدیکی و تقرب به خدا و دست یابی به کمال از آن ها بهره جست. خداوند در آیه 174 و 175 سوره نساء به این مساله پرداخته و از مردمان خواسته تا بدان ها تمسک جویند. در این آیات حضرت محمد (ص) به عنوان نوری معرفی شده است که خداوند به سوی انسان روانه داشته تا با اعتصام و تمسک به وی به آسمان راه یابند.

آثار اعتصام و تمسک به آویزه های آسمانی

تمسک و اعتصام( چنگ انداختن) به آویزه های آسمانی از مهم ترین راه های رسیدن به کمال مطلق است. این گونه است که انسان دوباره رحمت خاص الهی را برای خود می خرد و راه بازگشت به آسمان را می یابد. خداوند در آیه 175 سوره نساء اعتصام و چنگ زدن به خدا و آویزه های آسمانی را عامل و علت اصلی رحمت خاص خود بر می شمارد.
نتیجه طبیعی برخورداری از رحمت الهی این است که شخص از فضل و بخشش افزون تری از سوی خداوند بهره مند شود. فضل الهی ایشان را در بر می گیرد و انسان را به سوی کمال خاص و تقرب ویژه می برد.(همان )
در حقیقت تمسک به آویزه های آسمانی به معنای هدایت مستقیم و خاص است که از آن به صراط مستقمی یاد می شود.(آل عمران آیه 101 و نساء ایه 175) و هر گونه ارتداد و کفر از وی دور می شود (آل عمران آیه 100 و 101) و انسانی در حوزه امنیت الهی می گردد و در زمره مومنان رهایی یافته در می آید.(نساء ایه 146)
در حقیقت از دوزخ دنیا و خشم آخرت رهایی می یابد و به جایی اسمای کمالی جلال در کنف اسمای کمالی جمال قرار می گیرد.(آل عمران آیه 103)
از آثار و برکات دنیوی آن نیز می توان به مساله همبستگی و همدلی میان مومنان و کسانی اشاره کرد که به این آویزه های آسمانی چنگ انداخته اند.(همان) و از نزاع های و درگیر های جاهلی و برخاسته از جهل و نادانی و دوری از آموزه های آسمانی رهایی می یابند.(همان)
بنابراین در تفسیر و تحلیل قرآنی تنها راه بازگشت به آسمان و بهره گیری از کمالات آسمانی و زندگی تمان جمالی آن است که به آویزه های آسمانی خدا چنگ اندازیم که مهم ترین مصادیق آن در تحلیل و تبیین قرآنی عبارت از قرآن و پیامبر (ص) و اهل بیت آن حضرت(ص) است. به سخنی دیگر قرآن و عترت در زمان ما از مهم ترین و اصلی ترین مصادیق آویزه های آسمانی می باشند که انسان می تواند برای رسیدن به آسمان و کمال انسانی از آن ها بهره گیرد.




موضوع مطلب :


دو سالی می شود که نوای خوش زیارت عاشورای "حاج صادق" را از رادیو نمی شنویم .... اول ها فکر می کردیم قرار است از این به بعد صدای دیگر مداحان را بشنویم ...اما... نم نمک کاشف به عمل آمد که نه! مشکل حاج صادق نیست ... خود زیارت عاشوراست....


می گویند برای وحدت بین شیعه و سنی زین پس زیارت عاشورا پخش نخواهد شد!! می گویند شیعه سالهاست که درد دارد ... زجر دارد ... سوز دارد ... خب ... این سوز را در کنج خانه هامان .... دور هم ... دور از بقیه .... به نوا می نشینیم ... دیگر چه نیازی به در بلندگو کردن آن هست؟!!!!


عجب! ... چه دلیل یونسکو پسندی!!!!


شیعه ای که فریاد نمی زند! این همان چیزی نیست که دشمن می خواهد؟ این همان اسلام آمریکایی نیست؟


اولا در استانی مثل خوزستان کلا چند نفر اهل سنت زندگی می کند؟ - البته حتما قبول دارید که وهابی ها را نمی توان اهل سنت تلقی کرد ولذا نمی توان حرفی از وحدت با آنان به میان آورد! پس لطفا آنها را جزو آمار وارد نکنید!-


ثانیا ، اهل سنت حقیقی ایران ، خود از ارادتمندان اهل بیت و به ویژه حضرت ثارالله می باشند و مجلس عزای حسین(ع) را برپا می کنند .... پس .... مصداق لعن زیارت عاشورا نمی باشند.


هم ما شیعیان و هم اهل سنت هر دو خونخواه و عزادار سیدالشهداییم .... و هر دو از ته دل قاتلین دیروز و امروز اباعبدالله را لعنت می دهیم .... پس بهتر است نادانسته و خدای نکرده دانسته بلندگوی مجانی استکبار نشویم و حکمی ندهیم که "قاضی شریح" را روسپید کرده باشیم!

دوستانی که تمایل به شرکت در این موج وبلاگی را دارند به وبلاگwww.mkz61.parsiblog.comمراجعه کنند..شماهم شاهد باشید





موضوع مطلب :
چهارشنبه 90 آذر 16 :: 5:0 صبح ::  نویسنده : خادم المهدی

 

یکی دیگراز آفات جنبش دانشجویی دور شدن از آرمانهاست.

عزیزان من! سال ها قبل انقلاب یک واقعه ی جنایت آمیز در روز شانزده آذر اتفاق افتاد. از اول انقلاب( بدلیل وجود بسیاری از حماسه های دانشجویی ) می شد کاری کنند که شانزده آذر اصلا فراموش شود؛ اما مسئولان کشور،مایلند خاطره ی این روز زنده بماند .چرا؟ چون آن روز به خاطر سخن حقی اتفاقی در دانشگاه افتاد که به کشته شدن سه نفر انجامید. مسئله ی آن روز چه بود؟

ضدیت با آمریکا. چه زمانی؟ آن زمانی که سیاست آمریکا و دولت آمریکا و رژیم آمریکا و عناصر اطلاعاتی ونظام آمریکا، در تمام شئون این کشور حاکم بودند. در این کشور چه آشکار وچه پنهان همه چیز در دست آمریکایی ها بود.در آنچنان شرایطی ، دانشجویان از آمدن معاون رئیس جمهور وقت آمریکا به ایران خشمگین شدند و خشمگینی خودشان را آن گونه نشان دادند که روز شانزده آذر شکل گرفت.

الآن هم از آن واقعه تقریبا چهل سال می گذرد، اما هنوز شانزده آذر هست. انقلاب اسلامی آمد و هند سه جغرافیایی سیاسی کشور را به کلی عوض کرد.

اکنون ایران پایگاهی برای توجه همه ی کسانی شده است که عقده ی فروخورده ای از سلطه ی آمریکا دارند. ملتهای فراوانی هستند _کم هم نیستند_که امروز از شعارهای ضد آمریکایی ایران خوشحال میشوند.




موضوع مطلب :

درباره وبلاگ

کی گفته عاشقی کار پروانه نیست روضه های مادر ما افسانه نیست
پیوندها
طول ناحیه در قالب بزرگتر از حد مجاز
آمار وبلاگ
بازدید امروز: 37
بازدید دیروز: 26
کل بازدیدها: 86591



>